Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο προκάλεσε η είδηση του θανάτου της Ελένης Προκοπίου, μιας από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Η ηθοποιός και χορεύτρια έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, με την είδηση του θανάτου της να γίνεται γνωστή το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου. Την απώλειά της γνωστοποίησε μέσα από ανάρτησή της η ηθοποιός Μέλπω Κωστή.
Μια ξεχωριστή παρουσία στη μεγάλη οθόνη
Με έντονο ταμπεραμέντο, εντυπωσιακή κίνηση και ιδιαίτερη σχέση με τον χορό, η Ελένη Προκοπίου κατάφερε να αφήσει το δικό της αποτύπωμα σε μια εποχή γεμάτη από μεγάλες προσωπικότητες.
Η πορεία της στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1960 και ολοκληρώθηκε το 1972, έχοντας στο ενεργητικό της συνολικά 23 ταινίες. Ξεχώρισε ιδιαίτερα στις κωμωδίες και στα μιούζικαλ, εκεί όπου μπορούσε να συνδυάσει την υποκριτική με το μεγάλο της ταλέντο στον χορό.
Υπήρξε για χρόνια παρτενέρ του Βαγγέλη Σειληνού, με τον οποίο χόρευε από το 1960 έως το 1965, ενώ είχε υπάρξει συμμαθήτρια στη σχολή χορού με τη Μάρθα Καραγιάννη.
Κι όμως, ενώ η καριέρα της βρισκόταν σε μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο, η ίδια επέλεξε να απομακρυνθεί σχετικά νωρίς από τα φώτα. Η απόφασή της δεν ήταν τυχαία. Η προσωπική και οικογενειακή της ζωή απέκτησαν για εκείνη προτεραιότητα και τα επόμενα χρόνια οι δημόσιες εμφανίσεις της ήταν ελάχιστες.
Η ζωή μακριά από τα φώτα
Η Ελένη Προκοπίου δημιούργησε οικογένεια με τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο, τον οποίο είχε γνωρίσει στα στούντιο της Finos Film. Μετά την αποχώρησή της από τα καλλιτεχνικά δρώμενα αφοσιώθηκε στην οικογένειά της, επιλέγοντας συνειδητά μια ζωή μακριά από τη δημοσιότητα.
Χρόνια αργότερα, όταν οι ταινίες της συνέχιζαν να προβάλλονται και μια νεότερη γενιά ανακάλυπτε τη γοητευτική χορεύτρια της μεγάλης οθόνης, εκείνη αντιμετώπιζε το κινηματογραφικό παρελθόν της με μια σχεδόν αφοπλιστική απόσταση. Σε σπάνια συνέντευξή της είχε μιλήσει για το πώς έβλεπε πια τον νεότερο εαυτό της στις παλιές ταινίες μαζί με την εγγονή της.
Η Ελένη Προκοπίου ανήκε σε εκείνη τη γενιά καλλιτεχνών που συνέδεσαν το όνομά τους με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού σινεμά. Μια εποχή μουσικής, χορού, κομψότητας και μιούζικαλ που εξακολουθούν, δεκαετίες μετά, να βρίσκουν νέο κοινό μέσα από τις επαναλήψεις τους.
Η είδηση του θανάτου της κλείνει ένα ακόμη κεφάλαιο από τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, οι εικόνες της οποίας παραμένουν ζωντανές στη συλλογική μνήμη.
Πηγή: tlife.gr
- Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο:
