Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν υπήρξε απλώς ένας από τους δημοφιλέστερους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του. Υπήρξε ένας καλλιτέχνης που κατάφερε κάτι πολύ πιο δύσκολο: να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από το όνομά του. Έναν κόσμο με δικό του ήχο, δική του αισθητική, δικό του λεξιλόγιο και, κυρίως, έναν εντελώς προσωπικό τρόπο να επικοινωνεί με το κοινό.
Η είδηση ότι έφυγε από τη ζωή σήμερα, Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία μόλις 54 ετών, προκάλεσε σοκ στον καλλιτεχνικό κόσμο και στους ανθρώπους που για περισσότερες από τρεις δεκαετίες μεγάλωσαν, ερωτεύτηκαν, διασκέδασαν και χώρισαν με τα τραγούδια του. Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπέστη ανακοπή και άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ελπίς».
Ένας σταρ που δεν φοβόταν να μοιράζεται τη σκηνή
Στα χρόνια που η αθηναϊκή νύχτα λειτουργούσε με αυστηρές ιεραρχίες και η σειρά των ονομάτων στις μαρκίζες αποτελούσε συχνά ολόκληρη υπόθεση, ο Γιώργος Μαζωνάκης έδειχνε να αντιμετωπίζει διαφορετικά τις συνεργασίες.
Ο ίδιος είχε πει άλλωστε σε παλαιότερη συνέντευξή του πως δεν είχε μπει ποτέ σε ανταγωνισμό με κάποιον συνάδελφό του. Για εκείνον, μια πραγματική συνεργασία προϋπέθετε εκτίμηση, θέληση και διάθεση, ενώ είχε χαρακτηρίσει «ευλογία» το να τραγουδά κανείς με ανθρώπους που εκτιμά.
Και αυτή η φιλοσοφία εξηγεί ίσως γιατί γύρω από το όνομά του συναντά κανείς καλλιτέχνες που, σε πρώτη ανάγνωση, μοιάζουν να προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους.
Σταμάτης Γονίδης – Η συνάντηση δύο μεγάλων λαϊκών φωνών
Το 1998, όταν η καριέρα του είχε ήδη πάρει ανοδική πορεία, ο Γιώργος Μαζωνάκης μοιράστηκε τη σκηνή του Rex με τον Σταμάτη Γονίδη.
Ήταν η συνάντηση δύο πολύ ισχυρών λαϊκών προσωπικοτήτων, σε μια εποχή κατά την οποία τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα αποτελούσαν το απόλυτο σημείο αναφοράς της ελληνικής διασκέδασης.
Ο Μαζωνάκης είχε ήδη αρχίσει να μετατρέπεται από έναν εξαιρετικά επιτυχημένο νέο τραγουδιστή σε πρωταγωνιστή της νύχτας. Και το σημαντικό ήταν πως μπορούσε να συνυπάρξει με ένα τόσο ισχυρό όνομα χωρίς να χρειάζεται να «φωνάξει» περισσότερο για να επιβληθεί.
Η Μαίρη Λίντα και μια συνεργασία που ένωσε δύο διαφορετικές εποχές
Την ίδια χρονιά ήρθε μία από τις πιο ιδιαίτερες δισκογραφικές συναντήσεις της πορείας του.
Στο album «Μπροστά σ’ ένα Μικρόφωνο», ο Γιώργος Μαζωνάκης συνάντησε τη σπουδαία Μαίρη Λίντα στο «Δεν θέλω πια να ξαναρθείς» του Μανώλη Χιώτη.
Ήταν μια συνεργασία με ισχυρό συμβολισμό. Ο τραγουδιστής που εξέφραζε τη σύγχρονη λαϊκή νύχτα συναντούσε μία γυναίκα ταυτισμένη με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού τραγουδιού. Ο δίσκος περιλάμβανε νέες προσεγγίσεις παλαιότερων τραγουδιών και η παρουσία της Μαίρης Λίντα αποτέλεσε μία από τις ξεχωριστές στιγμές του.
Goin’ Through – Όταν το λαϊκό συνάντησε το hip hop
Και μετά ήρθε το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η συνεργασία του Γιώργου Μαζωνάκη με τους Goin’ Through ήταν κάθε άλλο παρά αυτονόητη. Ένας από τους πλέον ανερχόμενους λαϊκούς τραγουδιστές της χώρας έμπαινε στο στούντιο με ένα hip hop συγκρότημα, πολύ πριν τα μουσικά crossovers γίνουν σχεδόν κανόνας της ελληνικής δισκογραφίας.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1998 και κυκλοφόρησε το 1999, με το CD single να γίνεται πλατινένιο. Ακολούθησαν κοινές συναυλίες, με τον Μαζωνάκη να ανοίγεται σε ένα ακόμη νεότερο κοινό.
Ήταν ίσως μία από τις συνεργασίες που αποκάλυψαν νωρίς το ένστικτό του. Δεν τον ενδιέφερε να προστατεύσει το «λαϊκό» προφίλ του. Τον ενδιέφερε να το εξελίξει.
Σταμάτης Κραουνάκης – Μια απρόσμενη καλλιτεχνική συνάντηση
Το 2002 ένας ακόμη διαφορετικός μουσικός κόσμος άνοιξε την πόρτα του στον Γιώργο Μαζωνάκη.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης τον επέλεξε για δύο τραγούδια στο soundtrack της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου». Ο Μαζωνάκης ερμήνευσε τα «Καμικάζι» και «Ξημερώνει πάλι», με το δεύτερο να συνδέεται στη συνέχεια έντονα με το ρεπερτόριό του.
Η συνεργασία είχε τη δική της σημασία. Έδειχνε πως πίσω από την εικόνα του εκκεντρικού star της πίστας, σημαντικοί δημιουργοί αναγνώριζαν έναν ερμηνευτή ικανό να υπηρετήσει υλικό έξω από την αναμενόμενη μουσική του ζώνη.
Ο Φοίβος και το «Σάββατο» που άλλαξε τα δεδομένα
Σημαντικό κεφάλαιο στην καριέρα του αποτέλεσε και η συνάντησή του με τον Φοίβο.
Από αυτή τη συνεργασία γεννήθηκε το album «Σάββατο» και τραγούδια που έμελλε να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της pop κουλτούρας των 00s. Το «Gucci Φόρεμα» έγινε κάτι περισσότερο από επιτυχία: έγινε ατάκα, εικόνα, fashion statement και τραγούδι μιας ολόκληρης εποχής.
Κάπου εκεί ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε πια ξεπεράσει τα όρια του συμβατικού λαϊκού star. Τα ρούχα του, οι εμφανίσεις του, οι κινήσεις του και ο τρόπος με τον οποίο έστηνε τα προγράμματά του σχολιάζονταν σχεδόν όσο και τα τραγούδια του.
Η Δέσποινα Βανδή και «η πιο όμορφη συνεργασία»
Ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις του φαίνεται πως είχε η Δέσποινα Βανδή.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του, όταν είχε ερωτηθεί για τις συνεργασίες του, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε ξεχωρίσει εκείνη με τη Δέσποινα Βανδή ως την πιο όμορφη, εξηγώντας ότι μέσα από αυτή ήρθαν πιο κοντά και σε ανθρώπινο επίπεδο.
Μια αναφορά που σήμερα αποκτά άλλη συναισθηματική βαρύτητα. Γιατί πίσω από τις μαρκίζες, τα φώτα και τις μεγάλες πίστες υπήρχαν οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργούνται όταν δύο καλλιτέχνες περνούν μήνες ολόκληρους στην ίδια σκηνή.
Οι δύο δημοφιλείς καλλιτέχνες συναντήθηκαν επί σκηνής το 2005 στο REX, σε ένα από τα πιο επιτυχημένα σχήματα της εποχής, ενώ η συνεργασία τους πέρασε και στη δισκογραφία. Μαζωνάκης και Βανδή ένωσαν τις φωνές τους στο ντουέτο «Αμανέ», σε μουσική και στίχους του Φοίβου, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ της τραγουδίστριας «Στην αυλή του παραδείσου».
Πάολα – Μια σχέση αμοιβαίας καλλιτεχνικής εκτίμησης
Από τις συνεργασίες που ο ίδιος είχε μιλήσει δημόσια με ιδιαίτερα θερμά λόγια ήταν εκείνη με την Πάολα.
Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί στον Βοτανικό και συναντήθηκαν ξανά αργότερα στη «Φαντασία». Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε πει πως μέσα από την πρώτη συνεργασία τους κατάλαβε πόσο καλή τραγουδίστρια είναι, αλλά και πόσο ταιριάζουν καλλιτεχνικά επειδή μπορούσαν μαζί να κάνουν «αντισυμβατικά» πράγματα.
Είχε μάλιστα σημειώσει ότι ποτέ στην πολυετή καριέρα του δεν είχε αντιμετωπίσει ανταγωνιστικά κάποιον συνάδελφό του.
Καίτη Γαρμπή – Η συνεργασία που σηματοδότησε μια επιστροφή
Το 2013 ήρθε ακόμη μία πολυσυζητημένη συνάντηση: εκείνη με την Καίτη Γαρμπή.
Οι δυο τους συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή, με την Καίτη Γαρμπή να επιστρέφει τότε στις μεγάλες πίστες έπειτα από χρόνια διαφορετικών εμφανίσεων. Η συνεργασία είχε ανακοινωθεί μάλιστα με αυθόρμητο τρόπο, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης την κάλεσε στην πίστα και οι δυο τους τραγούδησαν μαζί.
Δύο καλλιτέχνες με πολύ ισχυρή προσωπική ταυτότητα, δύο διαφορετικά στιλ, αλλά με ένα κοινό στοιχείο: και οι δύο είχαν μάθει να επιβιώνουν στη μουσική βιομηχανία χωρίς να γίνονται αντίγραφα κανενός.
Πάολα και Παντελής Παντελίδης – Ένα από τα δυνατά σχήματα της εποχής
Στην πορεία του ο Γιώργος Μαζωνάκης βρέθηκε επίσης στο Teatro μαζί με την Πάολα και τον Παντελή Παντελίδη, σε ένα από τα σχήματα που συζητήθηκαν έντονα εκείνη την περίοδο.
Μιλώντας αργότερα για εκείνη τη συνεργασία, είχε αναφερθεί στη θετική ενέργεια που υπήρχε ανάμεσά τους και στις καλές στιγμές που είχαν τόσο μέσα όσο και έξω από τον χώρο εργασίας.
Από τον Νότη Σφακιανάκη και την Άντζυ Σαμίου μέχρι τη Νατάσα Θεοδωρίδου
Ο κατάλογος των ανθρώπων με τους οποίους διασταυρώθηκε καλλιτεχνικά όλα αυτά τα χρόνια είναι μακρύς.
Στις μεγάλες σκηνικές συνεργασίες του καταγράφεται και ο Νότης Σφακιανάκης, ενώ στην πορεία του συναντήθηκε και με την Άντζυ Σαμίου.
Τη σεζόν 1999-2000 είχε εμφανιστεί μαζί με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, τον Στέλιο Διονυσίου και τους Εκείνος κι Εκείνος, σε μία ακόμη χαρακτηριστική συνύπαρξη διαφορετικών μουσικών ταυτοτήτων.
Και υπήρχαν βέβαια και οι αυθόρμητες συναντήσεις. Στα χρόνια της μεγάλης του απογείωσης, από τα προγράμματά του περνούσαν ακόμη και καλλιτέχνες από τον χώρο του έντεχνου τραγουδιού, όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη και η Δήμητρα Γαλάνη, οι οποίες είχαν βρεθεί να τραγουδούν μαζί του.
Ένας καλλιτέχνης που μπορούσε να μιλήσει σε διαφορετικές γενιές
Αυτό ίσως εξηγεί και τη σπάνια αντοχή του στον χρόνο.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν έμεινε εγκλωβισμένος στο κοινό που τον γνώρισε τη δεκαετία του ’90. Κάθε νέα γενιά έβρισκε έναν δικό της λόγο για να τον ανακαλύψει.
Οι μεγαλύτεροι είχαν το «Παιδί της νύχτας», το «Ζηλεύω» και το «Μου λείπεις». Μια επόμενη γενιά είχε το «Σάββατο» και το «Gucci Φόρεμα». Αργότερα ήρθαν νέα τραγούδια, νέες εμφανίσεις και η τηλεόραση, μέσα από την οποία γνώρισε ακόμη ένα κοινό.
Ακόμη και λίγο πριν από τον θάνατό του, το ενδιαφέρον γύρω από κάθε επαγγελματική του κίνηση παρέμενε μεγάλο. Είχε ήδη ανακοινωθεί η νέα του συνεργασία με τον όμιλο ΜΚ Group και η επιστροφή του στο NOX για τη χειμερινή σεζόν, ενώ μόλις πριν από δύο ημέρες είχαν ανακοινωθεί δύο live εμφανίσεις του στο Άλσος, πριν από τη μεγάλη πρεμιέρα.
Δεν πρόλαβε να τις πραγματοποιήσει.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε να κερδίσει τον σεβασμό ανθρώπων που δεν ανήκαν απαραίτητα στον δικό του μουσικό κόσμο. Από τη Μαίρη Λίντα και τον Σταμάτη Κραουνάκη έως τους Goin’ Through και από κορυφαία λαϊκά ονόματα μέχρι ανθρώπους της μόδας και της σύγχρονης σκηνικής δημιουργίας, η πορεία του χτίστηκε πάνω σε συναντήσεις.
Δεν ήταν ένας τραγουδιστής που έπρεπε να προστατεύσει την εικόνα του από τον διπλανό του. Αντιθέτως, συχνά έμοιαζε να αναζητά ακριβώς τη διαφορά.
Πηγή: tlife.gr
- Γιώργος Μαζωνάκης
