Τα σπαρακτικά λόγια τους.
Σε κλίμα απόλυτης θλίψης κηδεύτηκε πριν από λίγο η Γωγώ Μαστροκώστα που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 55 ετών. Η κηδεία της έγινε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό, το μεσημέρι της Τετάρτης, 27 Μαίου.
Οι επικήδειοι λόγοι του συζύγου και της κόρης της σπάραξαν καρδιές: «Άγγελε μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50α μου γενέθλια, όταν έμεινα μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου και σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μες στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή, σ’ όλα αυτά που ‘χεις περάσει, πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν”
Τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου” γιατί, από τη μέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, την Βικτώρια και έτσι είχα δυο μωρά να προσέχω. Κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που ‘χα για εσάς”.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας, ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητα μου, γιατί είσαι το μωρό μου”.
Αγάπη μου, άγγελε μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου έλεγα “μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές, απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Και πάλι σου είπα όμως “μη φοβάσαι, είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα” και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά και στο τελευταίο σ’ έχασα από δίπλα μου”.
Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα. Πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά, όπου και να είσαι, να ξέρει πως η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει».
«Σήμερα είναι μια μέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι, όμως, μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη.
Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει, ήταν μία υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μια στοργική κόρη και μία δυνατή αδερφή. Και πάνω απ’ όλα μια μοναδική μαμά.
Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες… Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν φύγω για σπουδές, θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου και αυτό το φρόντισες εσύ.Στο γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ ένα στίχο.
“Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», ήταν τα λόγια της Βικτώριας Δέλλα.
