Γιώργος Παράσχος: Δεν με ενδιαφέρει αν θα πεθάνω τώρα, παρακαλώ άμα φύγω να σηκώσει ο Χριστός το χέρι του και να μου πει «έλα, σε περιμένω»

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν σε φοβίζει το να χάσεις τη ζωή σου, αλλά ότι δεν θα προλάβεις να ζήσεις πράγματα, είπε ο ηθοποιός για τον καρκίνο

Σε μια εξομολόγηση για τη ζωή και τον θάνατο προχώρησε ο Γιώργος Παράσχος με αφορμή τη μάχη του με τον καρκίνο, εκφράζοντας την πίστη του στον Θεό και δηλώνοντας ότι αντιμετωπίζει με ηρεμία το ενδεχόμενο του τέλους της ζωής, εφόσον νιώθει πνευματική γαλήνη και ελπίδα για τη συνέχεια.

Ο ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Happy Day» που προβλήθηκε την Τρίτη 5 Μαΐου τονίζοντας πως η πορεία της υγείας του είναι καλή, ενώ πρόσθεσε ότι κάνει επισκέψεις κάθε μήνα στον γιατρό του. Μιλώντας για τον καρκίνο, ο Γιώργος Παράσχος αναφέρθηκε στην πορεία της θεραπείας του και στη στάση που έχει υιοθετήσει απέναντι στη ζωή και την ασθένεια.

Όπως είπε: «Είμαι καλά, είμαι σταθερά, δόξα τω Θεώ. Δεν θα πω μέρα με την ημέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα, καλύτερα. Το παρακολουθώ κάθε μήνα, να δούμε πού βρισκόμαστε, δόξα τω Θεώ ακόμα είναι σε καταστολή. Ο γιατρός μου σαν στόχο είχε να μπορέσω εγώ να ζω τη ζωή μου και μέχρι στιγμής το πετυχαίνει αυτό. Όσοι έχουν περάσει μέσα από αυτό καταλαβαίνουν τι θα πει ζωή, την εκτιμούν με άλλον τρόπο. Και δεν νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις σε φοβίζει το να χάσεις τη ζωή σου. Σε φοβίζει το ότι δεν θα προλάβεις να ζήσεις πράγματα, να βιώσεις πράγματα πριν φύγεις. Αυτός είναι ο φόβος περισσότερο. Δεν με ενδιαφέρει αν θα πεθάνω τώρα ή αν θα χαθώ ή αν θα με θυμούνται ή αν… το μόνο που παρακαλώ είναι, άμα θα φύγω, να σηκώσει ο Χριστός μας το δεξί του χέρι και να μου πει "έλα, σε περιμένω"».

Δείτε το βίντεο

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιώργος Παράσχος περιέγραψε τη στιγμή που ενημερώθηκε από τον γιατρό του για την κατάσταση της υγείας του: «Το πιο δύσκολο νομίζω ότι ήταν η στιγμή που μου το ανακοίνωσαν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που μου το είπε ο γιατρός, όταν ήμουν στην καρέκλα απέναντί του. Έκλαψα πάρα πολύ. Πιέστηκα αρκετά μέσα μου, τρεις μέρες, και ήθελα να το βγάλω. Ήθελα κάπου να ξεσπάσω ακόμα περισσότερο, δεν μου έφτανε το δάκρυ που έριξα, δεν είχε ξεπλυθεί καλά η ψυχή μου. Και φυσικά το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πάρω τηλέφωνο την αδερφή μου».

ΠΗΓΗ: protothema.gr